این نوع دل دردها که معمولا پس از ۳ تا ۴ هفته بعد از تولد شروع شده و تا ۳ الی ۴ ماهگی ادامه می یابند، تقریبا در ساعات معینی از شب و بیشتر بین ساعت ۱۸ تا ۲ ظاهر می شوند. علت اصلی این دل دردها هنوز کاملا مشخص نشده است. نوزاد ممکن است حتی برای چند ساعت پشت سر هم با شدت زیاد گریه کند. اگر علت دل درد جمع شدن هوا در داخل معده کودک باشد، معمولا طفل از شدت درد، پاهایش را به سمت شکمش بالا برده و از مقعدش نیز هوا خارج می شود. پژوهشگران معتقدند که این ناراحتی در رابطه تنگاتنگ با تغذیه مادر است. آنها تأکید می ورزند که ممکن است خوردن مرتب شیر گاو توسط مادری که شیر می دهد، علت اصلی ظاهر شدن دل درد در نوزاد باشد. مادر می تواند با حذف موقت شیر از برنامه غذایی خود (مثلا برای یک هفته)، میزان تأثیر این امر را در مورد کودک خود تشخیص دهد. در صورت کاهش ناراحتی طفل، باید به جای شیر از ماست و سایر فرآورده های لبنیاتی استفاده نمود. همچنین نظریه دیگری وجود دارد که عامل پیدایش دل دردهای کولیک را حساسیت خاص کودک می داند. این نوزادان نسبت به سایر نوزادان حساس تر بوده و به سادگی دچار ترس می شود. از جمله علائم دل دردهای کولیک این است که کودک به شدت گریه می کند و علاوه بر آن، رنگش پریده و عرق می کند. پاهایش را به سمت شکم جمع می کند و نیز اگر به شکمش دست بزنید، سفت است. مهمترین مسئله آن است که والدین به خوبی بتوانند در برابر گریه های شدید و مداوم کودک، خونسردی خود را حفظ کنند. علاوه بر این، آنان باید بدانند که این مشکل مختص فرزند آنها نیست و نوزادان بسیاری از اینگونه دل دردها رنج می برند. در مورد سلامت و یا احتمال اختلال در رشد کودک نیز نباید شک و تردید به خود راه دهند. مطمئن باشند که فرزندشان به روند طبیعی رشد خود ادامه داده و به احتمال زیاد این ناراحتی پس از سه ماهگی به طور کامل از بین خواهد رفت. به نظر می رسد هنگامی که کودک دچار دل درد کولیک شده است، بردن او به اتاقی خلوت و آرام و صحبت کردن با تن صدای ملایم و محبت آمیز در به دست آوردن آرامش او نقش مثبتی داشته باشد.
دلیلی برای عصبانیت والدین و به ویژه مادر وجود ندارد، زیرا کودک به دلخواه دل درد را انتخاب نکرده است، پس باید بیش از پیش با او با ملایمت رفتار شود. هرگز کودک را در چنین شرایطی به حال خود رها نکنید، بلکه در کنار او بمانید و با روش زیر سعی در کاهش ناراحتی او نمایید:
کودک را به شکم بر روی زانوهایتان بخوابانید و یا در همین حال در وضعیتی افقی او را در آغوش بگیرید. با دست و با حرکاتی دایره ای شکل روی شکم و اطراف آن و نیز کمر طفل را ماساژ دهید. گاه قرار دادن یک کیسه آب گرم در زیر شکم او (همان طور که او را بر روی زانوهایتان به روی شکم دراز کرده اید) مؤثر واقع می شود. در صورت بی قراری بیش از حد کودک، می توان از دم کرده گل بابونه و یا نعناع (یک قاشق چای خوری گل بابونه را در یک استکان آب جوش مانند چای دم کرده و پس از گذشت چند دقیقه، آن را صاف کنید و با شیشه به کودک بدهید)، نیز استفاده نمود. در هر حال، مشورت با پزشک متخصص و در میان گذاشتن جزئیات با او ضروری است. در حالت های شدید، پزشک مسکن تجویز خواهد نمود. اما هیچ گاه سر خود و تنها بنا بر توصیه های اطرافیان به نوزاد مسکن ندهید.
