– آرامش مادر:
چنانچه به دلایلی مادر نگران باشد، عصبانی باشد، بترسد، یا درد داشته باشد، بخصوص اگر تغذیه با پستان دردناک باشد یا به ناگاه در وضعیتی قرار گیرد که باعث خجالت او شود، یا باور نداشته باشد که می تواند نوزادش را از پستان تغذیه نماید، همه اینها می تواند از عوامل بازدارنده جهش شیر بوده و باعث توقف ترشح شیر شوند. همچنین خوابیدن مادر به اندازه کافی و گردش در وای آزاد بسیار مفید است.
– مکیدن نوزاد:
میزان افزایش شیر (یعنی عرضه) نسبت به تقاضای کودک است. یعنی همانطور که نوزاد رشد می کند، همزمان با رشد او اشتهایش بیشتر شده و بیشتر مک می زند و با مک زدن بیشتر شیر بیشتری تولید می شود. پس بهترین راه افزایش شیر مادر، مکیدن نوزاد به دفعات زیاد و طولانی است. اگر کودک در ابتدا درست نمی مکد و رها می کند؛ پس از خوردن کودک، شیر را با شیردوش خارج کنید تا خشک و کم نشود.
– تغذیه :
* استفاده از خوراکی هایی که ویتامین A دارند؛ مانند جوانه گندم و سمنو.
* استفاده از کازئین نباتی؛ مانند باقلا، لوبیا، نخود، ماش و چای.
* استفاده از هورمون های زنانه مثل رازیانه و ماءالشعیر (مادری که فرزند پسر دارد بهتر است رازیانه مصرف نکند، چون بلوغ او را به تأخیر می اندازد).
* استفاده از مایعات و میوه های آبدار مانند هندوانه، خربزه، آب میوه، شربت ها.
* مواد کلسیم دار مانند گلابی و سوپ استخوان.
* مواد قندی مانند توت و میوه شیرین.
* میوه های روغن دار مثل نارگیل و زیتون.
* خوردن غذا به صورت منظم
اگر واقعا مطمئن شدید که شیر مادر کم است و تمام راه حل ها با شکست مواجه شده، می توان از پزشک کمک گرفت تا داروهایی را که باعث ازدیاد شیر می شود تجویز کند.
– دفعات و مقدار شیر دادن:
وقتی کودک تمام شیری را که از یک سینه می خواسته، خورده باشد؛ عمل مکیدن را متوقف و سینه را خود به خود رها می کند. او ممکن است به اندازه کافی از یک سینه شیر خورده باشد و نیز ممکن است بخواهد سینه دیگر را بگیرد.گاهی اوقات کودک نوک سینه را رها کرده و به خواب می رود، نیازی به کشیدن نوک سینه از دهان کودک یا متوقف کردن شیردهی در یک زمان معین نیست. معمولا وقتی تغذیه بچه تمام می شود که شیر سینه نیز به اتمام برسد. پس بهتر است اجازه دهید طفل تا وقتی که می خواهد، شیر بنوشد و خود برای اتمام تغذیه تصمیم بگیرد. چون او نیروی فراوانی از آخر شیر می گیرد. اگر بچه تمایل به رها کردن سر سینه نداشت، می توانید نوک انگشتان را به آرامی به دهانش ببرید تا سینه را رها کند؛ ولی هرگز برای جدا کردن کودک، او را از سینه نکشید.
