ناخن خوردن نشانه اضطراب و عدم آرامش روحی در کودک است و بیشتر در کودکانی که عصبی و پرخاشگرند، دیده می شود. در این موارد، کودک به محض احساس تشویش و نگرانی، ناخن هایش را به دهان برده و مشغول جویدن آن ها می شود. مشاهده فیلم های ترسناک و هیجان انگیز یا اضطراب و دلهره قبل از امتحان را می توان از جمله این موارد ذکر کرد. در صورتی که کودک معمولا روحیه ای آرام و شاد دارد، این عادت چندان نگران کننده نیست، اما در هر حال، بایستی با در نظر داشتن همه مسائل اطراف کودک دلیل نگرانی و اضطراب او را پیدا کرده و سعی در رفع آن کنند. عواملی نظیر حسادت نسبت به برادر و یا خواهر کوچکتر، اختلاف و دعواهای مکرر پدر و مادر در حضور کودک، ترس از سرزنش و تنبیه، انتظار و توقع بیش از حد والدین از او، مشاهده فیلم های هیجان آور و مملو از خشونت، تقلید از کودکان و همبازی های دیگری که کودک با آن ها تماس دارد، اضطراب و نگرانی ناشی از ناتوان بودن در برابر موفقیت در امتحان و یا مشارکت در بازی کودکان بزرگتر از خود را می توان از جمله مهمترین دلایل تمایل به خوردن ناخن در کودک برشمرد.
کمک والدین برای ترک این عادت:
– تنبیه کردن و تهدید کردن نه تنها موجب ترک عادت ناخن جویدن در او نمی شود، بلکه به دلیل دامن زدن به میزان دلهره و اضطراب او، حتی آن را تشدید نیز می کند.
– به کار بردن روش هایی مانند فلفل زدن و یا پیچاندن باند به دور انگشت نیز مشکلی را حل نخواهد کرد.
– مؤثرترین روش،همان طور که قبلا هم به آن اشاره شد، تشخیص علت اصلی ناآرامی و اضطراب کودک و سعی در بر طرف نمودن آن است.
– در حضور کودک فیلم هایی را که ممکن است احساسات او را با توجه به صحنه های تند و خشن و بیش از حد هیجان انگیز و ماجراجویانه برانگیزد،نگاه نکنید.
– با معلم او تماس بگیرید و در مورد مشکلات احتمالی او در درس هایش سؤال کنید.
– پس از سه سالگی، می توان با زدن لاک بر روی ناخن ها و همچنین جلب همکاری کودک با تشویق و قول خریدن هدیه ای که مورد علاقه اوست (باید به قول داده شده حتما عمل شود)، برای ترک این عادت به کودک کمک نمود.
