غذایی که میخوریم چه تأثیری بر مغز ما دارد؟
اگر تمام رطوبتی که در مغزتان است را بیرون بکشید و آن را به مواد غذایی تشکیل دهنده ی آن تجزیه کنید، چه شکلی می شود؟
بیشتر وزن مغز آب زدایی شده ی شما را چربی ها تشکیل می دهند که با نام لیپیدها هم شناخته میشوند، در باقیمانده ماده مغز هم می توانید پروتئین ها و اسیدهای آمینه، ردپای از ریز مغذی ها و همین طور گلوکوز را مشاهده کنید. مشخص است که مغز خیلی بیشتر از حاصل جمع یکسری مواد مغذی تشکیل دهنده است، اما هر جزء تشکیل دهنده تأثیر مشخصی بر عملکرد توسعه حالت و انرژی آن دارند. بنابراین بی حالی بعد از نهار یا هوشیاری آخر شبی که ممکن است احساس کنید، میتواند به سادگی به دلیل تأثیر غذا بر روی مغز تان باشد.
بین چربی هایی که در مغزتان وجود دارند، امگا ۳ و امگا ۶ فوق ستاره هستند. این اسیدهای چرب ضروری به جلوگیری از زوال مغز ارتباط داده شده اند و باید از رژیم غذایی مان تامین شوند، در نتیجه خوردن غذاهای سرشار از امگا مثل آجیل ها، هسته ها و ماهی های چرب برای تولید و نگهداری سلول های غشایی ضروری است. اما در حالی که امگاها چربی های خوبی برای مغزتان هستند، مصرف بلند مدت سایر چربی ها مثل چربی های اشباع و غیراشباع میتوانند سلامت مغز شما را به خطر بی اندازند. در همین حال پروتئینها و اسیدهای آمینه که عناصر اصلی برای رشد و توسعه هستند، نوع احساس و رفتار ما را تحت تأثیر قرار میدهند.
اسیدهای آمینه حاوی شکل نخستین پیام رسان های عصبی هستند. پیام رسان های شیمیایی سیگنال ها را بین نورون ها حمل می کنند و بر چیزهایی مثل خلق و خوی، خواب، دقت و وزن تاثیر می گذارند. آن ها یکی از دلایلی هستند که ما بعد از خوردن یک بشقاب بزرگ ماکارونی احساس آرامش میکنیم یا بعد از خوردن یک غذای مملو از پروتئین هوشیار تر میشویم.
ترکیب های پیچیده اجزا در غذا می توانند سلول های مغز را تحریک کنند تا نوراپی نفرین، دوپامین و سروتونین را آزاد کنند که روی خلق و خوی ما تأثیر می گذارند. اما رسیدن به سلول های مغز کار پردردسری است و اسیدهای آمینه باید برای دسترسی محدود با همدیگر رقابت کنند. یک رژیم غذایی متنوع به حفظ یک ترکیب متوازن از پیام رسان های مغز کمک می کنند و مانع از تغییر خلق و خوی و حال و هوای شما می شود.
مغز ما مثل سایر ارگانهای بدن مان از یک منبع همیشگی ریز مغذی ها بهره می برد. آنتی اکسیدان های موجود در میوه ها و سبزیجات مغز ما را برای مقابله با رادیکال های آزادی تقویت می کنند که باعث نابودی سلول های مغز ما می شوند و مغز را قادر می سازند برای مدت طولانی تری کارش را درست انجام دهد و در غیاب ریزمغذیهای مقوی مثل ویتامین های ب ۶، ب ۱۲، فولیک اسید مغزمان مستعد ابتلاء به بیماری های مغزی و زوال ذهنی می شود. مقدار ناچیز از مواد معدنی مثل آهن، مس، روی و سدیوم هم برای سلامت مغز و رشد شناخت اولیه ضروری هستند. برای اینکه مغز به طور کارآمد این مواد غذایی ارزشمند را تغییر شکل بدهد و ترکیب کنند نیازمند سوخت است و مقدار زیادی از آن را هم لازم دارد در حالی که مغز انسان تنها دو درصد از کل وزن آن را تشکیل می دهد اما ۲۰ درصد از منابع انرژی ما را مصرف می کند. بیشترین انرژی از کربوهیدرات هایی بدست میآید که بدن ما آن را به گلوکز و یا قند خون تبدیل می کند، در واقع لب های قدامی مغز آنقدر به افت گلوکز حساس هستند که تغییر در عملکرد ذهنی یکی از نشانه های اصلی برای کمبود مواد غذایی است.
با فرض اینکه ما به طور منظم به گلوکوز دسترسی داریم چطور مصرف نوع خاصی از کربوهیدرات ها بر مغز ما تأثیر می گذارد؟
کربوهیدرات ها در سه شکل وارد بدن ما میشوند:
- نشاسته
- قند
- فیبر
در حالی که در اکثر برچسب های غذایی آن ها به صورت یک جا و در قالب مجموع کربوهیدرات ها آورده می شوند، نسبت زیرگروه های شکر و فیبر به کل میزان شکل واکنش بدن و مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. غذای با شاخص گلیسمیک بالا مثل نان سفید موجب آزادسازی سریع گلوکز در خون میشود و بعد از آن با یک افت ناگهانی رو برو می شویم، قند خون پایین می آید در کنار آن گستره توجه و خلق و خوی مان تنگ میشود. از طرف دیگر جوی دوسر، حبوبات و بنشن ها که با سرعت پایین تری گلوکز آزاد میکنند، سطح پایدارتری از دقت را امکانپذیر میکند.
برای داشتن نیروی مغز پایدار انتخاب یک رژیم غذایی غنی و متنوع ضروری است. وقتی پای چیزی که در دهانتان می جوید و قورت می دهید به میان می آید انتخاب های شما تأثیر مستقیم و بلند مدتی روی قویترین اندام بدن تان دارند.
شما هم می توانید تجربیات مثبت و منفی خود را درباره تاثیر غذا بر مغزتان را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در عین حال می توانید با اشتراک گذاری این مطلب با دیگران به دوستان خود آگاهی هدیه دهید. در شبکه های اجتماعی هم پیگیر اخبار ویکی بیبی باشید.
