چطور نشانه های اولیه اوتیسم را تشخیص دهیم؟
اقدام زودهنگام درباره کودکان مبتلا به اوتیسم از اهمیت زیادی برخوردار است. اوتیسم یک اختلال مربوط به رشد است که مانع از سازگاری با جامعه می شود، پس حواستان به نشانه های هشداردهنده باشد. شما باید از نقاط عطف در رشد فرزندتان مطلع باشید و توجه زیادی را وقف رفتار آن بکنید. یکی از گزینه ها تست شنوایی فرزندتان است، البته تصور نکنید که اگر فرزندتان رفتار های مربوط به اوتیسم را از خودش بروز می دهد حتما به این اختلال مبتلا است، فقط آن ها را با دقت زیر نظر داشته باشید و اگر چیزی نگرانتان کرد آن را با پزشکتان در میان بگذارید.
- قدم اول: دقت کنید که فرزندتان کی شروع به قان و قون می کند. آنها در پنج ماهگی باید این کار را شروع کنند.
- قدم دوم: بین ۶ تا ۹ ماهگی ارتباط چشمی با فرزندتان را زیر نظر داشته باشید، این زمانی است که اکثر نوزاد ها به خنده والدینشان با لبخند واکنش نشان می دهند. کودکان مبتلا به اوتیسم تمایل دارند که از نگاه کردن به والدینشان اجتناب کنند.
- قدم سوم: اگر فرزند شما صدایی از خودش درآورد شما هم در جواب صدایی از خودتان در بیاورید تا ببینید آیا او هم متقابلاً جواب شما را میدهد؟ کودکان مبتلا به اوتیسم معمولاً به این بده بستان های کلامی وارد نمیشوند، همانطوری که در بازی دالی موشه هم شرکت نمیکنند.
- قدم چهارم: دقت کنید که آیا فرزندتان به اسمش واکنش نشان میدهد؟ آنها در ۱۰ ماهگی شروع به این کار می کنند. بچه های مبتلا به اوتیسم اغلب افرادی را که سعی در جلب توجه آن ها دارند را نادیده می گیرند و خواهان توجه دیگران هم نیستند. اگر وقتی که فرزندانتان را صدا می کنید به شما بی توجهی میکنند گوش هایشان را معاینه کنید، ممکن است دچار نقص شنوایی باشند.
- قدم پنجم: به رفتار آن ها در ۱۲ ماهگی توجه کنید، در این زمان اکثر بچه ها به چیزها اشاره می کنند، دست تکان میدهند، اشیاء را در دست می گیرند و سعی می کنند حرف بزنند قدم ششم حساسیت فرزندتان را به صدا و تماس اندازه بگیرید خیلی از بچه هایی که اتیسم دارند بهطور نامعمولی به صداهای بلند حساس هستند و از در آغوش گرفته شدن یا لمس شدن بیزارند. با این حال گاهی آن ها نسبت به درد واکنشی از خود شان نشان نمی دهند.
- قدم هفتم: تمرکز آن ها را زیر نظر داشته باشید. آیا آن ها به این تمایل دارند که جوری به یک شیء یا بخشی از آن خیره بشوند که اصلاً متوجه دیگران از جمله سایر نوزادان نباشد.
- قدم هشتم: به دنبال حرکات تکراری مربوط به اوتیسم باشید. چیزهایی مثل حرکت به جلو عقب، به هم زدن دست ها و چرخیدن دور خود.
- قدم نهم: ببینید آن ها تا چه اندازه انعطاف ناپذیرند. کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب در برابر تغییرات در روال زندگی شان به شدت مقاومت میکنند.
- قدم دهم: حساب دایره واژگان آن ها را داشته باشید. در ۱۸ ماهگی اکثر بچه ها می توانند حدود دوجین کلمه را به زبان بیاورند و تا دو سالگی آن ها اغلب شروع به استفاده از عبارت های دو کلمه ای می کنند.
- قدم یازدهم: بعضی از کودکان مبتلا به اوتیسم به نظر می رسد تا ۱۸ الی ۲۴ ماهگی رشدی نرمال دارند اما از آن به بعد پیشرفت آن ها در گفتار و سایر چیزها متوقف می شود یا پسرفت می کند. اگر فرزندتان پسرفت دارد یا هر یک از رفتارهایی که به آن ها اشاره شد را از خود بروز میدهد، با پزشک کودکتان مشورت کنید.
آیا میدانستید پژوهشگر ان کانادایی کشف کرده اند که سطح هوش بسیاری از افراد مبتلا به اختلال های طیف اوتیسم تا به حال دست کم گرفته می شده و اینکه بسیاری از آن ها می توانند در مشاغل بسیار ساختار یافته ای در ریاضی، علوم و حقوق نسبت به دیگران برتری داشته باشند؟
شما هم می توانید تجربیات مثبت و منفی خود را درباره نشانه های اوتیسم را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در عین حال می توانید با اشتراک گذاری این مطلب با دیگران به دوستان خود آگاهی هدیه دهید. در شبکه های اجتماعی هم پیگیر اخبار ویکی بیبی باشید.
