عمل مکیدن در نوزادان امری غریزی است. میزان احساس نیاز در همه کودکان به طور یکسان دیده نمی شود. نوزادان با مکیدن سینه مادر احساس آرامش و اطمینان خاطر می کنند. به همین دلیل مکیدن انگشت در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند،به ندرت دیده می شود و تنها ممکن است به هنگام گرسنگی به این عمل مبادرت ورزند. در سه ماه اول، کودک به محض احساس گرسنگی، می خواهد چیزی را بمکد. به همین علت، مکیدن انگشت تا قبل از ۶ ماهگی، یا دلیل بر (گرسنگی) نوزاد است ویا عدم ارضاء کافی (حس غریزی مکیدن). بنابراین اگر کودکی با وجود تغذیه از شیر مادر، سعی در مکیدن انگشت خود دارد، مادر بایستی وقت بیشتری را برای هر وعده شیر دادن به او اختصاص دهد و بدین ترتیب به کودک فرصت بیشتری جهت مکیدن (حدود ۲۰ دقیقه) از یک سینه را بدهد. اما اگر کودک با شیر خشک تغذیه می شود و در عین حال تمایل زیادی به مکیدن انگشت خود دارد، باید با انتخاب سر پستانکی که سوراخ کوچکتری دارد، مدت زمان بیشتری را جهت مکیدن در اختیار کودک گذاشت.
زمانی که کودک برای اولین بار سعی در مکیدن دست و یا انگشت خود را دارد، بهترین زمان برای پیشگیری است. این پیشگیری اگر بر اساس آگاهی و درک موقعیت کودک صورت گیرد، برخوردی به جا و منطقی و صحیح خواهد بود. والدین بایستی به خوبی این مطلب را دریابند که اگر کودک به مکیدن انگشت خود (عادت) کند، ترک دادن آن کار آسانی نخواهد بود. تا قبل از ۶ ماهگی، هدف نوزاد از این عمل، ارضای حس غریزی خود است، اما پس از آن (احساس عدم آرامش روحی) است که علت تداوم عمل مکیدن انگشت خواهد بود و به عبارتی دیگر، کودک برای (تسکین و دلداری) خود انگشتش را می مکد. بنابراین:
۱- والدین بایستی درصدد کشف علت اصلی، پناه بردن کودک به عمل مکیدن برآیند و عواملی مانند اختلاف والدین و ناآرامی محیط خانوادگی، حسادت نسبت به برادر و یا خواهر کوچکتر، عادت به مکیدن انگشت در اثر تقلید از کودکان و همبازی های دیگر، عدم ارضاء حس مکیدن در دوران نوزادی در دسترس نداشتن اسباب بازی های مناسب و بی حوصلگی و علل مشکوک دیگر را مد نظر داشته باشند و پس از شناخت علت اصلی، سعی در جبران کمبود احتمالی برآیند.
۲- حساسیت به خرج نداده و از روش های غلط معمول مبنی بر تهدید، تنبیه، فلفل زدن، باندپیچی کردن و به کار بردن جملاتی که کودک با شنیدن آن ها احساس ناامنی بیشتری می کند( مانند دیگه دوست ندارم و….)، استفاده نکنند.
۳- والدین ضمن انتخاب رفتار صحیح در جهت ابراز عشق و علاقه بیشتر نسبت به او، بایستی آرامش خود را نیز حفظ کرده و بپذیرند که اگر برخوردی منطقی و نه احساسی داشته باشند، دیر یا زود کودک در پاسخگویی به راه حل درست آن ها، دست از این کار خواهد کشید.
